28

spaar mijn oude batterijen op…
Maar wat ik inderdaad –bijna- niet scheid, 
is de wekelijkse volle zak[ken] met bij 
elkaar geraapt afval van anderen uit 
mijn ‘nette’ buurt: plastic tasjes, gebruikt 
toiletpapier, pizzadozen, blikjes, hopen 
sigarettenpeuken  chips zakken, naalden, 
etensresten, shagbuilen, Mac Donalds 
verpakkingen, snoeppapier, kranten, mini 
plastic builtjes etc. etc. Vaak te vies om aan 
te pakken, zeker als het geregend heeft. 
Met een grijper vis ik de troep tussen de 
planten aan de straatkant en oprit vandaan 
en wurm het in een plastic boodschappen-
tasje. Alleen de [kapotte] bierflesjes of 
plastic flesjes verzamel ik apart. En dat 
iedere week!...    

Nu word ik bedreigd, onder druk gezet 
door onze grote gemeente! De tekst op de 
plastic strook spreekt boekdelen: ‘Het heeft 
geen zin om de gele, oranje of rode kaart te 
negeren. Via de chip in uw duocontainer en 
speciale apparatuur hebben onze contro-
leurs de overtreding digitaal vastgelegd. 
Ook maken zij soms foto’s van de inhoud 
van de duocontainer’… 
Wat nu? Geen enkele mogelijkheid om te 
reageren, geen adres, geen telefoonnum-

De straf voor 80 m. zwerfafval rapen: 

een gele sticker

mer op de blauw/gele sticker. En hoe lang 
ben en blijf ik nu verdacht? Geen idee! 
Eens verdoemd, altijd verdoemd… Ge-
meente: DANKJEWEL.

(naam bij de redactie bekend)

Haar moeder, Ank Waijers uit de Reinier 
de Graafstraat, had een eigen bedrijf 
Babyview. Op een gegeven moment had 
zij een echoapparaat over en zette dat op 
Marktplaats. Daar kwam een reactie op van 
iemand die het apparaat wilde exporteren 
naar Kenia. Na wat gebakkelei over de prijs 
werd het apparaat verstuurd met daarbij 
de belofte dat als het  nodig was zij de 
werking van het apparaat ter plaatse zou 
gaan uitleggen. 

Sinterklaas
Zo ontstond tien jaar geleden een hechte 

Tante Pollewop en de schoentjes voor Sinterklaas

               Corin Sweegers

Evelyne Klerx uit de Gerard de Bondtstraat pakte acht jaar geleden  het idee op om 
een winkel te beginnen. Niet zomaar, daar ging wat aan vooraf. 

Evelyne Klerx (l.) en haar moeder Ank 

Waijers, voorzitter van de 

stichting Elimu Mount Elgon