17

D

onlog kan ook eigenlijk geen moment van huis. Van Route 66, via jureren 
in Slovenië naar een weekje in Italië. Op Schiphol zeiden ze: ha bende gij 
daar wir? Al met al een week of vier onderweg met af en toe twee dagen 

thuis. 

Nee het was niet vervelend. Maar goed: even weg en what happens? Corin 
Sweegers is plotseling van Koninklijk Bloede. Gewoon in het rijtje van Willem-
Alexander, Maxima en dat ander spul van onze Koninklijke familie. Uit de laatste 
terminologie zou de lezer kunnen opmaken dat ik het niet zo heb op die verheve-
nen.  Dat klopt. Het is niet persoonlijk, die WA en ook Mevrouw de Koningin doen 
hun best en zijn volgens mij best leuke mensen. Maar ik voel mij er niet zo goed 
bij als mensen door de plek van hun wieg een aantal treden boven anderen staan. 
Het blijft wel fascinerend dat veel mensen dat vinden en tegelijk toch ook een warm 
hart krijgen als ze ergens verschijnen, waarbij ik dat vooral bij Mevrouw de Konin-
gin heb.

En nu heeft dus die Koninklijke familie vanuit Wassenaar een lintje naar Corin in de 
Moerenburg gestuurd. Corin die wel de moeder van deze Buurtkrant genoemd mag 
worden. Corin die zich op allerlei fronten inzet voor anderen. Die bij tegenslag een 
dotje extra gas geeft. Die het niet onder stoelen of banken steekt als ze het ergens 
niet mee eens is, maar ook een aai over de bol van mensen kan geven. 

Ik kon er niet bij zijn toen het lintje aan haar werd uitgereikt. Een mens kan niet 
alles, maar het is toch goed gekomen. Een dag later zag ik een bericht van onze 
onderscheiden Corin waarin ze iedereen bedankte en zei dat het eigenlijk niet haar 
verdiensten zijn, maar die van haar hele gezin. Kijk, dat is nou Corin: zelfs een 
Koninklijke onderscheiding zou ze nog in stukjes willen delen. 

Dan kan ik wel zeggen dat ik het niet zo heb op die familie uit Wassenaar en op 
het gedoe met die onderscheidingen… zij is er blij mee. En veel mensen die er ook 
een krijgen of gekregen hebben met haar. En daar gaat het om. Een dezer dagen 
vlieg ik weer vanuit Italië naar huis. Benieuwd of ik nog gewoon Corin mag blijven 
zeggen en of ik niet voortaan een diepe buiging voor haar moet maken. Hoewel, 
voor haar wil ik dat best doen. Mensen als Corin zorgen ervoor dat dingen gedaan 
worden. Onvoorwaardelijk. Niet lullen mar poetsen.