19

‘V

iervijfde van de wereldbevolking leeft in niet-democratisch bestuurde staten, 
waarin de bewindvoerders eigenmachtig bepalen wat goed of slecht is voor het 
land’, lees ik op internet. Wij in Armhoef horen qua wijk eigenlijk best wel bij die 

viervijfde, immers onze buurtraad wordt niet democratisch gekozen en de leden bepalen 
eigenmachtig wat goed is voor ons allemaal. Beetje Noord-Korea dus. Waarbij overigens alle 
mogelijke vergelijkingen tussen voorzitter Helma Oostelbos en Kim il Sun scheef gaan.

Het moest er een keer van komen: een openbare vergadering van onze buurtraad 

bijwonen. Als jong journalist zat ik bij gemeenteraadsvergaderingen vroeger veilig aan 

een perstafeltje: verschil moest er zijn tussen bestuurders en de pers. Zo niet bij onze 

buurtraad: “Schuif gezellig bij aan onze tafel”, kopje thee met een koekje. Als enig aanwezig 

publiek kreeg ik nog net geen beurt bij de rondvraag. Reden van mijn bezoek was niet 

de interessante agenda. Want als buurtbewoner heb je geen idee waarover ze het gaan 

hebben. Nee, ik wilde ‘ns kijken hoe dat gaat, nu het ware gerucht gaat dat voorzitter 

Helma ermee stopt omdat ze zich geroepen voelt tot hogere politiek. 

Het is boeiend om daar te gaan luisteren. Een buurtbewoner meldde dat hij nergens wat 

kan lezen over de besluitvorming van de buurtraad. De vergadering: dan moet hij maar naar 

onze vergaderingen komen. “Trouwens, zoveel besluiten nemen we hier nou ook weer niet”, 

mompelt een van leden. Ongeveer alles wat in de buurt speelt, komt langs. De radeloze Pool 

die twee dagen eerder van het dak sprong waarover veel kinderen op school over wisten 

te vertellen. “Dat ze die kinderen dan niet binnenhalen.” Over Jan Wier, waar de buurtraad 

stevig de vinger aan de pols houdt. Over de Sint Josephstraat. Over onze wijkagent die –zo 

blijkt unaniem volgens alle leden- best eens wat actiever zou kunnen zijn. En over de op 

handen zijnde fusie tussen Longa en Were-Di. “Ik heb Were-Di geadviseerd om voor de 

nieuwe club een nieuwe naam te zoeken, anders voelt het altijd als een overname”,  zegt 

de wijze voorzitter die ook maar meteen de suggestie FC Moerenburg heeft gedaan. Ikzelf 

zou trouwens voor FC Zomerlust kiezen, ligt nu mooi tussen de twee sportparken. Halen 

ze meteen een mooie sponsor binnen die ook als kantine kan dienen.

Respect voor die mensen die ongevraagd een deel van hun tijd in onze buurtraad stoppen. 

We denken dat we er als buurtbewoners in ons dagelijks leven niks van merken. Maar er 

gebeurt wel degelijk wat. Veel overleg over belangrijke en minder belangrijke punten en ie-

dereen heeft waardevolle informatie voor de anderen. Uiteindelijk leidt dat weer tot overleg 

met allerlei andere partijen in de stad. Polderen in en voor de Armhoef. Het resultaat: onze 

buurtraad doet er toe en met onze buurtraad wordt rekening gehouden. En dat ze niet of-

ficieel gekozen zijn, ach. Hoewel, wat mij betreft zou een buurtraadsverkiezing in plaats van 

de waterschapsverkiezing best wat zijn. Maar of er dan genoeg kandidaten zijn? Ik vrees 

van niet. Het zijn toch vaak dezelfden die het uiteindelijk weer doen voor de gemeenschap. 

Chapeau!