4

Dagen was ik er zoet mee, om alle blijken 
van betrokkenheid en medeleven een plek-
je te geven op zijn kamer.” Jorians vader 
Bart en zij waren vooral ontroerd door de 
briefjes van totaal onbekenden. Wat een 
warmte ging er uit van het dorpse Armhoef 
richting Jorian en zijn ouders, en wat een 
enorme steun was dat. Een greep: “Een 
zorgenvriendje van directeur Yolanda, dat 
al zijn angsten opeet. Dagelijkse ‘kusjes 
door de lucht’ via WhatsApp van kleuterjuf 
Diet. Tegoedbonnen voor pannenkoeken 
en frikadellen eten en tal van andere uitjes. 
Digitale kerstkaarten verstopt in hilarische 
animatiefilmpjes. Een filmpje van groep 3/4 
uit de gymzaal, met kids die alleen maar 
zijn naam scanderen als aanmoediging: Jo-
rian, Jorian, Jorian! De vermelding van zijn 
naam bij de weeksluiting. Talloze berichten, 

telefoontjes en spaarzame bezoekjes, maar 
dat laatste mocht helaas niet anders van-
wege zijn beschermde isolatie.” Joël kan er 
haast niet over uit. School had zeker een 
kloppend protocol, maar er waren vooral 
veel mensen met een groot hart.

Inmiddels is Jorian als een kleine koning 
op de basisschool onthaald. Zelfs grote 
kinderen groeten spontaan de zesjarige 
held, oprecht en zonder sensatie, beseft 
zijn mama. ”Hij verlangt zo naar ‘gewoon’ 
leven, blij en zorgeloos, zoals een kind 
hoort te zijn.” Een erehaag van dokters en 
verpleegkundigen in witte jassen zongen 
hem met een ritueel afscheidslied uit, de 
dag van zijn vertrek uit Nijmegen. 
Een onzichtbare, doch tastbare rode loper 
lag voor hem uit in Tilburg-Oost!…

Gelukkig was er weer wat meer animo dan 
het vorig jaar. In totaal 41 kinderen kwa-
men mooi uitgedost het toneel op voor hun 

Driekoningen zingen

Op 6 januari jl. zat er weer een echte jury klaar bij de Pelgrimhoeve om de kinderen te 
beoordelen die kwamen voor het Driekoningen zingen. 

voordracht. Traditiegetrouw zat in een van 
de koeken weer een boon verstopt voor 
een extra prijsje.