6

dat zoon Rolph een boekhandel antiquari-
aat ‘En Passant / Oude Liefdes’ in Deventer 
heeft.  Daardoor weet hij zeker dat zijn ver-
zamelingen nooit zomaar naar de Kringloop 
zullen verdwijnen. 
De boeken over Tilburg staan in de kamer 
keurig geordend op volgorde van grootte. 
De reden? Wim heeft een ordner met 
daarin kopieën van de kaft van elk boek 
op ware grootte. Die ordner gaat mee naar 
beurzen en zo kan hij altijd snel zien of hij 
een boek al heeft. Zo’n boek moet over Til-
burg of de Tilburgse Taal gaan. Wim: “Niet 
elk boek waar ‘Tilburg’ in genoemd wordt, 
krijgt een plekje in mijn verzameling. Liefst 
gaat het hele boek over Tilburg.” Hij heeft 
niet echt één boek wat hem dierbaarder is 
dan de rest, al vindt hij het eerste boekje 
over de Armhoefse Akkers wel heel spe-
ciaal. Zijn verzameling is nog niet compleet:  
“Eigenlijk ben ik altijd op zoek...”. 

Kees Verbunt zei altijd gekscherend: “Wim 
heeft het boek al in de kast staan, voordat 
de schrijver de titel verzonnen heeft.” Door 
zijn liefde voor Tilburg en de Taol is hij in-
middels actief betrokken bij het zogeheten 
Tilbörgs Dicteej. Hij heeft er zelf een keer 
aan meegedaan en werd 6e. De Tilburgse 
Taolbèttel werd op 25 oktober jl.  gehou-
den. Ook team Zomerlust heeft hieraan 
meegedaan, maar dat moet volgens Wim 
nog wat oefenen…

Wim blijft rommelmarkten afstruinen om 
zijn verzamelingen te blijven aanvullen, 
maar koopt lang niet alles. De prijs moet 
ook goed zijn. Wim kikt er op om zoveel 
mogelijk in de reclame te kopen. “Twee 
halen, één betalen” is bij hem niet tegen 
dovenmansoren gezegd. Dus onze Wim 
hoort echt in deze rubriek thuis.