15

Een rondje door de wijk start bij epicen-
trum het schoolplein. Kleintjes gebruiken 
dagelijks dankbaar het klimtoestel op de 
kleuterspeelplaats. Ouders werken aan hun 
sociale contacten op het bankje onder de 
boom. Grotere jongens voetballen er tus-
sendoor en meestal gaat dat goed. Soms 
niet, want dan is het te druk en wijken de 
knullen uit naar het BSO-terrein aan de Van 
Heutszstraat. Enkele omwonende vaders 
en moeders hebben de sleutels van beide 
pleintjes in beheer, dus na sluitingstijd is 
het speeltijd alom. Dankzij Kinderstad en 
de basisschool hebben de buurtkids er 
even het rijk alleen.

Buskruit
Op de vernieuwde brede trottoirs in de 
Armhoefstraat wordt volop gefietst, geskel-
terd en geskeelerd. Stoepkrijt en spring-
touw staan op het wekelijkse repertoire. 
Het oeroude knikkeren lijkt uitgestorven, bij 
gebrek aan knikkerkuiltjes wellicht. Vroeger 
hing ieder voorjaar plotsklaps het knikkervi-
rus in de lucht, maar in Armhoef zijn weinig 
steegjes niet bestraat. En die zeldzame 
stoeptegel met kuiltje in het midden brengt 
kinderen niet in de verleiding. Een andere 
klassieker heeft de tand des tijds wel 
doorstaan: buskruit ofwel verstoppertje met 
een bal. Nu de avond vroeg valt, is dat spel 
voor even verstomd, maar in de lange zo-
mermaanden is het aan de Spoordijk iedere 
avond te aanschouwen. Uit alle hoeken en 
straten stromen de kinderen toe, te voet, op 
de fiets of op moderne space-scooters.

Straatvoetbal
In de overgang van nazomer naar herfst 
lag de halve wijk open wegens grond-
werkzaamheden. Wat overlast is voor 
volwassenen is een walhalla voor kinderen. 
Zo zwart als een voormalige Piet kwam het 
kroost iedere avond thuis voor het eten. 

Niks lekkerder dan graven en wroeten in 
het zand, liefst met water want dat maakt 
modder! 
In de bosjes langs het spoor wordt nog 
volop jongensspel gespot; iets met veel 
kabaal, wapens en blaaspijpen met pijltjes. 
Politie & boefje, cowboy & indiaan, wie is er 
niet groot mee geworden? Aan de overkant 
bij het kanaal kent het Longa-terrein geen 
geheimen. Of het poortje nu open is of niet, 
het hek is niet overdreven hoog voor een 
pre-puber met voetbalkoorts. Een andere 
vaste voetbalspot is herkenbaar aan het 
gele waarschuwingsmannetje vooraan  
aan de J.P. Coenstraat; achter die poort is 
het zgn. steegje, althans zo bekend onder 
locals onder de 12.

Panna-puber
Hoe zit het dan met middelbare scholieren? 
Zweren die hun buitenspel af? Hangen is 
toch hipper? In en rondom speeltuin de 
Holle Boom schijnt dat reuze mee te vallen. 
De nieuwste hotspot is het pannaveldje 
met twee kleine doeltjes aan de Piushaven. 
Dankzij de verhoogde hekken eindigt 
niet elke mispeer meteen in het water. 
Daar ziet men avond aan avond groepjes 
12-plussers in de weer met een bal, muziek 
en elkaar, sommigen nog met een Were 
Di-outfit aan. Na de hockey- of voetbaltrai-
ningen is er nog energie over in die slanke 
puberlijven. Al fietsend gaan ze in horden 
naar hun clubs. De term achterbankgenera-
tie – met ouders als taxichauffeurs – lijkt op 
die jeugd niet van toepassing. Ze moeten 
toch ook de grote stad in, al fietsend naar 
hun middelbare school? Liefst met een 
smartphone op zak, een geruststellende 
gedachte voor hun opvoeders. 

In de biotoop Armhoef is het prima opgroei-
en, relatief verkeersveilig en beschermd. 
De boze buitenwereld is gelukkig elders.

Waar hangen ze uit?

  

 

 

 

                                              Gerben van Eeuwijk

Na schooltijd, de hele woensdagmiddag en in het weekend; veel kinderen spelen dan 
buiten. Armhoef is niet rijk aan buitenspeelplaatsen, maar kinderen zijn van nature 
creatief en flexibel in hun spel.